weblog

Een belangrijk arrest werd deze week gewezen door het Canadese Hooggerechtshof: na een slepende zaak werd beslist dat linken naar beledigende websites niet op zichzelf beledigend is volgens Canadees recht. Een dergelijke uitspraak is volstrekt logisch, maar het is altijd afwachten of gremia als Hooggerechtshoven uit de voeten kunnen met recht op het internet.

Deze zaak in kwestie was aanhangig gemaakt door zakenman en politicus Wayne Crookes, die er een gewoonte van maakt websites aan te klagen wegens belediging. Volgens Crookes had Jon Newton, die ironisch genoeg blogt over vrijheid van meningsuiting in Canada, hem beledigd door links naar lasterlijke artikelen op zijn blog te plaatsen. Dit was volgens Crookes onderdeel van een grootscheepse lastercampagne tegen hem en de Canadese groene partij. Zowel in eerste aanleg als in hoger beroep werd Newton vrijgesproken, zodat Crookes alsnog in cassatie ging bij het Hof in Ottawa.

Het onderscheid dat in Canadees recht gemaakt wordt tussen libel en slander is niet analoog aan ons onderscheid tussen smaad en laster. Interessant genoeg komt het Hooggerechtshof helemaal niet toe aan de rechtsvraag of de websites in kwestie lasterlijk zijn ten opzichte van Crookes. Het Hoogerechtshof concentreert zich daarentegen op de vraag of een hyperlink een herhaling of ondersteuning van beledigende informatie inhoudt.

De opinie van rechter Abella stelt dat dit niet het geval is. Hierbij maakt het Hooggerechtshof een analogie naar voetnoten: net als een voetnoot is een link niet meer dan een referentie naar ander werk, en dus geen herpublicatie van het werk waarnaar verwezen wordt.

Belangrijker in het unanieme arrest is echter dat de rechters ingezien hebben hoe essentieel hyperlinks zijn voor online communicatie, en dat mogelijke aansprakelijkheid door linken een chilling effect heeft op uitingsvrijheid op het internet. Het is immers moeilijk voor te stellen hoe het internet er uit zou zien zonder hyperlinks. Deze blogpost had er bijvoorbeeld een stuk kaler uitgezien. Alleen wanneer iemand online letterlijk beledigende informatie herhaalt, kan er sprake zijn van laster volgens rechter Abella.

Dit arrest heeft mogelijkerwijs ook gevolgen voor rechtsgebieden buiten defamation law. Immers, de opinie stelt dat linken niet valt onder de juridische interpretatie van publiceren. Dit kan met name binnen auteursrecht van belang zijn. Juridische blogs wijzen er inmiddels op dat Crookes v. Newton daarmee gevolgen heeft voor een aantal zaken waarin het linken naar auteursrechtendschendend materiaal vervolgd wordt. Immers, als een link geen publicatie is, kan het ook geen illegale kopie zijn.



<< terug naar het overzicht