weblog

Vandaag dient voor het gerecht in Den Haag de zaak die anti-rooklobby Clean Air Nederland (CAN) aanspande tegen de Staat, teneinde het rookverbod in de horeca weer voor alle horecagelegenheden te laten gelden. Heeft CAN een punt?

Roken in Nederland is een ingewikkelde aangelegenheid geworden. Vanaf 2008 geldt er de facto een rookverbod in de Nederlandse horeca, maar handhaving daarvan is sindsdien een probleem geweest. Ondersteund door de tabakslobby stapten in 2009 twee kleine cafés naar de rechter om het rookverbod aan te vechten, wat succesvol lukte in Breda maar niet in Groningen. De redenatie van de kleine kroegen (zonder personeel) was dat het voor hun disproportioneel bezwaarlijk was om een rookruimte in te richten, en dat bij gebrek aan personeel het rookverbod überhaupt niet gehandhaafd diende te worden—het verbod bestond immers bij gratie van een rookvrije werkplek. De Hoge Raad oordeelde uiteindelijk dat het verbieden van roken in horecagelegenheden wel degelijk gehandhaafd kan te worden—ook ik kleine kroegen zonder personeel.

In het regeerakkoord van de huidige regering werd echter vastgesteld dat handhaving van het rookverbod niet meer hoeft in de bovengenoemde kleine cafés, en aldus werd het Besluit uitvoering rookvrije werkplek, horeca en andere ruimten aangepast. Gezien de naar verluid innige banden die minister van volksgezondheid Schippers onderhoudt met de tabakslobby, is deze wending in de rookverbodsoap opmerkelijk te noemen:

Deze situatie werd CAN dus te gortig, tot chagrijn van geenstijl en de Telegraaf. Clean Air stelt dat Nederland door twee internationale verdragen verplicht is een algeheel rookverbod in te voeren, inclusief de horeca. Eveneens stelt CAN dat het geamendeerde Besluit rookvrije werkplek nu in strijd is met hoger recht (de Tabakswet) en bovendien ten onrechte niet aan de Tweede Kamer voorgelegd is. Tenslotte zorgt de uitzondering voor kleine cafés zonder personeel volgens CAN voor rechtsonzekerheid en rechtsongelijkheid.

Niet al deze middelen lijken even kansrijk. Als AMVB hoeft het Besluit bijvoorbeeld in principe niet langs de Tweede en Eerste kamer te gaan. Het middel van rechtsonzekerheid, in combinatie met internationale verplichtingen, is wellicht kansrijker. Wanneer Nederland zich committeert aan het terugdringen van roken brengt dat verplichtingen met zich mee, en het is maar de vraag of het creëren van arbitraire uitzonderingen hiermee te rijmen valt. De rechter zal op 16 mei uitspraak doen.


<< terug naar het overzicht